Ο νυχτερινός ουρανός πάνω από τον Βόρειο Ατλαντικό όταν βυθίστηκε ο Τιτανικός

Ο Τιτανικός αναχώρησε από το Σαουθάμπτον στις 10 Απριλίου 1912 για το παρθενικό του ταξίδι. Προορισμός του ήταν η Νέα Υόρκη, με σταθμούς το Χερβούργο και το Κουίνσταουν, το σημερινό Κοβ. Αργά το βράδυ της 14ης Απριλίου προσέκρουσε σε παγόβουνο νότια της Νέας Γης.

Το πλοίο βυθίστηκε περίπου στις 02:20 της 15ης Απριλίου, σύμφωνα με την ώρα του πλοίου. Περίπου 1500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Το υπερωκεάνιο Καρπάθια έφτασε πριν από την αυγή και περισυνέλεξε περίπου 700 επιζώντες.

Ο ουρανός πάνω από την τοποθεσία «Βόρειος Ατλαντικός Ωκεανός» την ημερομηνία 15 Απριλίου 1912

Ο ουρανός ήταν τελείως σκοτεινός. Η φάση της Σελήνης ήταν φθίνων μηνίσκος, με φωτισμό 6%, αλλά βρισκόταν κάτω από τον ορίζοντα. Δίας: ήταν πάνω από τον ορίζοντα και φαινόταν χωρίς τηλεσκόπιο.

Τοπική ώρα
5:18 π.μ.
Ώρα σε UTC
15 Απριλίου 1912 στις 5:18 π.μ. UTC
Ήλιος
Νύχτα
Θέση Ήλιου
32° κάτω από τον ορίζοντα
Φάση Σελήνης
φθίνων μηνίσκος
Φωτισμένο τμήμα Σελήνης
6%
Θέση Σελήνης
29° κάτω από τον ορίζοντα

Τι συνέβη εκείνη τη νύχτα

Το πλοίο προσέκρουσε στο παγόβουνο περίπου στις 23:40. Το νερό κατέκλυσε περισσότερα στεγανά διαμερίσματα στην πλώρη από όσα είχε σχεδιαστεί να αντέχει.

Τις επόμενες δύο ώρες, το πλήρωμα ετοίμασε και καθέλκυσε τις σωσίβιες λέμβους. Οι θέσεις τους όμως δεν αρκούσαν για όλους. Οι ασυρματιστές έστελναν σήματα κινδύνου μέχρι λίγο πριν από τη βύθιση.

Γιατί έμεινε στην ιστορία

Η απώλεια του Τιτανικού άλλαξε τους κανόνες ασφάλειας στη θάλασσα. Οι νέοι κανόνες απαιτούσαν αρκετές θέσεις στις σωσίβιες λέμβους για όλους τους επιβαίνοντες και συνεχή βάρδια στον ασύρματο.

Το ναυάγιο εντοπίστηκε το 1985, σε βάθος περίπου 3800 μέτρων. Ένας αστρικός χάρτης εκείνης της νύχτας μπορεί να γίνει ένα διακριτικό ενθύμιο για μια οικογένεια που συνδέεται με το πλοίο ή για κάποιον που αγαπά την ιστορία.

Ερωτήσεις για αυτή τη νύχτα

Περισσότερες ιστορικές νύχτες

Δες τον ουρανό κάθε ημερομηνίας