Kalendarz retrogradacji Merkurego

Merkury okrąża Słońce w 88 dni, a Ziemia w 365 dni. Kilka razy w roku Merkury wyprzedza Ziemię po wewnętrznej orbicie. Z Ziemi wygląda wtedy, jakby przez około trzy tygodnie poruszał się wstecz na tle gwiazd. To efekt punktu obserwacji. Merkury nigdy nie zawraca na swojej orbicie.

Trzy lub cztery razy w roku. Każda retrogradacja trwa od 20 do 24 dni, a kolejna zaczyna się co 108–125 dni.

Astrologowie łączą Merkurego z komunikacją, myśleniem, podróżami i technologią. Według nich podczas retrogradacji częściej dochodzi w tych sprawach do problemów lub potrzeby ponownej oceny, więc wiele osób weryfikuje plany zamiast zaczynać nowe. Nie ma naukowych dowodów na wpływ retrogradacji na wydarzenia na Ziemi.

Tak. Dotyczy to Wenus, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana, Neptuna i Plutona. Słońce i Księżyc nigdy nie przechodzą retrogradacji. Druga tabela pokazuje Wenus, Marsa, Jowisza i Saturna. Wenus jest w retrogradacji mniej więcej co 19 miesięcy, Mars co 26 miesięcy, a Jowisz i Saturn mniej więcej raz w roku.

Zodiaku tropikalnego, używanego w astrologii zachodniej. Jego pierwszy znak, Baran, zaczyna się w punkcie równonocy marcowej. Znaki nie są tym samym co gwiazdozbiory o tych samych nazwach, których położenie przez wieki się względem nich przesunęło.

Obliczamy pozycję każdej planety dla każdego dnia i znajdujemy minutę jej zatrzymania. Daty zgadzają się z Swiss Ephemeris z dokładnością do godziny. Inne strony mogą pokazywać inny dzień, jeśli używają innej strefy czasowej.